ای همه دنیای من 

خواستم زیبا ترین واژه ها را در ستایش احساست

بر لوح زرینی از تمنا بنگارم

اما حرف حرف کلامت معنای واژه را در هم پیچید

خواستم گلواژه های محبت را در سفره مهربانی برایت بیارا یم 

و تقدیم چشمان زیبایت کنم ...

اما برای اونهمه مهربانی کافی نبود

مانده ام چه بنویسم برای تو

تا معنی مهر ترا دریک جمله هجی کند 

صد بار نوشتم پاک کردم دوباره نوشتم سودی نداشت 

خوبیت را ...مهربانیت را ... صداقتت را ... عشقت را

نه میتوان نوشت نه میتوان سرود 

حال اینک نه میدانم چه بگویم نه میدانم چه بنویسم 

فقط میدانم که دوستت دارم 

شاید دوست داشتن بهترین معنا باشد

برای جبران اونهمه احساس زیبا ودلنشین 

ومهربانی تنها صفت قشنگ برای قلبت

آری من تو را "عاشقانه دوستت دارم "

و عاشقانه "تو را می ستایم".

ای ناز گل گمشده ام در کجا ببویمت 

ای ناز گل گمگشته من! 

در کدامین کهکشان در کدامین ستاره به دنبالت باشم 

امشب نسیم عطر گیسویت را برایم اورد!

نمیدانی چه سرمست شدم

تا صبح از سر ذوق روی تک تک ستاره ها را بوسیدم

میبینی چه کرده ای با این دل دیوانه؟

حکایت عطر گیسوی تو و ذوق من، 

شده است مثل پیراهن یوسف و چشمان در حسرت مانده ی یعقوب...

بگذریم ... نمی دانی چقدر دلم تنگ است!!!

از ان دل تنگیهایی که مدام نگاهم تار میشود

هنوز نفهمیدم رابطه بین دل تنگی و تار شدن نگاهم چیست؟!!

هنوز نمیدانم...

هنوز نمیدانم دل تنگیهایم برای دوری از توست 

یا حسرت نداشتن تو ؟

ای همه دنیای من ...

 تو نیاز من هستی و من نیاز تو هستم 

هر لحظه دوریت برایم یک دنیا دلتنگی است

منتظر می مانم تا توبیایی

 و زیر سقفی از مهربانی برای هم باشیم

همچون آینه صداقت را نثار همدیگر کنیم ...

قلبی که تنها برای تو می تپد،

تو هستی و به من نفس میدهی ،

 تو هستی و من جان میدهی ،

نمیدانم میدانی وقتی آمدی چه حالی شدم ، 

همان لحظه که تو را دیدم از این رو به آن رو شدم ،

 از تنهایی رها شدم ، 

وابسته به چشمهای زیبایت شدم 

نمیدانستم چه کسی بودم ، تا کجا آمده بودم ، 

اما اینک میدانم مجنونی بیش نیستم ، 

مجنونی که عاشق قلب بی ریای تو شده است ، 

مجنونی که غرق در دل دریای بیکران قلب مهربان تو شده است 

این احساسات تنها احساسیست که در قلب من هست

 و تنها برای تو هست 

ای تو که هم احساس با منی 

جز قلبم که عاشقت هست چیزی ندارم

که به تو تقدیم کنم ،

 این قلب هم مال تو است همین را هم فدایت میکنم

اگر با تو آغاز کردم به خاطر تو دل مهربان تو بود،

به خاطر وفاداری و قلب بی ریای تو بود ، 

به خاطر این بود که مثل تو هیچ دل باوفایی نیست ، 

اینک قلبم تند تند میتپد ، دلم برایت تنگ شده ، 

عزیزم آرامش من تویی ،

 آرامش من همیشه با تو بودن است ،

روز مرگ من روز بی تو بودن است

محال است بی تو حتی یک لحظه نیز زنده باشم ! 

تمام این کلمات عاشقانه به عشق این بود که تو در قلبمی

و قلبم با هر تپش به تو میگوید که دوستت دارد

فریاد میزند دوستت دارد ،

 باز هم میگوید دوستت دارد

مهربانم، ای خوب

اینگونه مرا نگاه نکن ،

فکر کرده ای که از نگاهت خسته میشوم ، 

نه عزیزم بیشتر از اینکه هستم عاشقت میشوم

پس آنقدر نگاهم کن ، تا دیوانه شوم ،

باز هم نگاهم کن تا از حال بروم و فدای عشقت شوم

دنبال بهانه ای بودم که باز بیایم

و برایت بنویسم همه احساسی را که به تو دارم... 

بهانه ای جز دوست داشتت نیافتم

و این همان است که مرا برای ادامه زندگی امیدوار می کند 

من دلی دارم برای دوست داشتن

گوشهایی برای شنیدنت

و دستی برای حس کردنت 

سکوتت را بشکن

من بیقرار ِ شنیدنم...

 و دلتنگ ِ گرفتن ِ دست هایت

مـــن تمام نمی‌شوم در عــــشــــق‌تــــــو

ثــــانیه به ثـــــانیه شروع می‌شـــــــــوم

تو که همه وجود منی و عاشقانه دوستت می دارم

‎.

در شیارهای قلبم به دنبال کدامین عشق می گردی؟

می خواهم عمرم را با عشق تو سر کنم

روز را خورشید میسازد و زندگی را ما

ما را قلب زنده نگاه میدارد و قلب را عشق

من عشق را در رگ های قلبم جاری می کنم 

به عشق تو نفس میکشم

من نمی دانم

کدام نگاه..کدام جاده

کدام حرف..کدام صدا

کدام رفتار..کدام خواستن

...کدام بودن..کدام واژه

کدام بوسه..کدام دوستت دارم

مرا به تو و تورا به من انقدر وابسته کرد

ولی می دانم

دلم تا همیشه در وسط ترین نقطه ی زندگیت جا مانده است

آرزوهایم را برای با تو بودن نوشتم

با من تنها تو بمان

روزی که دستت را به دستانم دادی و تمام وجودم را آتش زدی؟

آن روز نمی دانستم چرا می سوزم؟!

ولی حالا خوب میفهمم که دستانت پیام آور آتش درونی ات بودند .

اکنون نیز دارم می سوزم

ولی نه از گرمای عشق تو

از غم نبودنت، از اندوه دوریت 

و چه زجر آور است این سوختن، 

که حتی دریا دریا آب هم نمی تواند لحظه ای آرامش کند

بی تو حتی دیگر ساحل هم

 پاهای آتشینم را در خنکای آغوشش نمی گیرد 

انگار او هم به دوتایی بودن رده پاها عادت کرده

و حالا رد پای تنهای من برایش غریبه است

تقدیم به آن كسی كه آفتاب مهرش در آستان قلبم 

هیچگاه غروب نخواهد كرد

عزیزم شاید ندانی که چقدر دوستت دارم

تو تنها نیاز من تنها آرزوی من و تنها عشق من هستی 

این بهترین حس دنیاست .

می خواهم عاشقت باشم

می خواهم یک دنیا به تو عشق بورزم

بهترین لحظات عمرم در کنار تو بودن است

وقتی که نیستی می خواهم بدانی که آنقدر به تو وفادارم

که هیچگاه در چشمهای دیگری خیره نخواهم شد

برای وفاداریت بیشتر عاشقت خواهم بود

در انتظار تو آنقدر با اطمینان به افق خواهم نگریست

که هیچ عاشق منتظری نگاه نکرده است

منتظر می مانم تا تو بیایی و آنگاه که تو بیایی؛

آه وقتی که تو می آیی...اوج خوشبختی است

ای عشق زیبای من زندگی در تو معنی دارد

اگه دنیا رو بهم بدن که بی خیال تو بشم ،

تو رو میخام و بی خیال دنیا میشم

تو را از صمیم قلب دوست دارم.

                دوســـــــــتت دارم ...دوســــــــــــــــــــتت دارم 

بنشین در کنارم ، دستهایت را بگذار در دستهایم ،

نگاه کن به چشمهایم نگاه کن بیشتر نگاه کن ….

با تمام وجود دوستت دارم با تمام وجود تو را میپرستم

من که تنها تو را دارم ، جز تو کسی را نمیخواهم

...دلت هوای آغوشم کرده ؟

بیا که من خیلی وقت است دلم به هوای دیدنت بهانه آغوشت را کرده!

احساس پر از عشق ، همین است آرامش ،

همان آرامشی که از تو میخواستم ،

همان رویایی که همیشه آرزو میکردم

این سکوت است که آمده تا تنها صدای تپشهای قلب هم را بشنویم،

 تا آرامتر شویم…

امروز روز من و تو است مثل روزهای دیگر که روز ماست

روزهای با هم بودن مقدس است ، هر روز ما روز عشق است

روز به هم رسیدن ،روزی که با تمام وجود خوشبختی را حس کردم ،

و شب و روز شکر میکردم او را که تو را به من داد

تو را دارم ، برای همیشه ای همنفسی که با تو نفس میکشم

 جان میگیریم و عاشقانه زندگی میکنم

عاشق زندگی ام ،چون زندگی من تویی

عاشقم ، عاشق عشقم چون عشق من تویی

عاشق باران زیرا در زیر باران یا با تو هستم یا به یاد تو

عاشق غروبم چون آتش عشقت را در دلم شعله ور میکند ،

آرزوهایم را زیباتر میکند

عاشق همه روزها ، ساعتها و لحظه های زندگیم چون تو را دارم عزیزم

بیا در آغوشم ، هیچگاه از کنار من نرو ،

هیچگاه دستهایت را جدا نکن از دستهایم ،

همیشه بمان تا من نیز زندگی کنم به عشق بودنت !

به عشق بودنت سالیان سال زندگی کردن را دوست دارم ،

عاشق تو بودن را دوست دارم

لبهای سرخت را بر روی لبانم بگذار تا به اوج عشق برسیم ،

تا بگویم به تو که لباهایت به شیرینی روزهای زیبای زندگیست ،

آغوشت آخرین سرپناهم در لحظه های عاشقیست!

بیشتر نگاهم کن ، که نگاهت مرا دیوانه میکند ،

بگذار من دیوانه ، دیوانه شوم ،

 از اینکه با توام همان مجنون قصه ها شوم

بیشتر نگاهم کن… همیشه در کنارم بمان عشق من

قلب من در هر زمان خواهان توست بی تو وجودم سرده

نیاز من به تو نیاز به همه‌ی ذرات زندگی‌ست

تو همان زیبایی که من از برق نگاهش می فهمم

 زندگی پر از زیبایی است

تو که دلم را در نگاه پر مهرت زندانی کردی

آسمان آبی نگاه تو دریایی از عشق و محبت است

وقتی نگاه عمیق و زیبایت در وسعت سادگی قلبم جاریست

در نگاهت کلمـه می شوم شبیه ِ دوستت دارم شبیه تنهایم مگذار

پس طلوع کن

طلوعت چه زیباست در آغوش من

چه آرامشی دارد آغوشت

 و چه مست کننده است بوی تنت دگر بهشت نمی خواهم

میخواهم مات نگاه تو شوم وقتی در کیش و آیین عاشقی تو غرق شدم

اگر همه ی پنجره ها بامن غریبه باشندهراسی نیست!

چشمانت دریچه ای به طلوع آرزوهاست

تمام هستی من رازی در چشمان تو شد

و من از ضریح چشمان تو دیدم زیبائی ها را

تمام زیبایی ها از مسیر چشم تو عبور میکند

ومن به هر سو مینگرم باز این درخشش نگاه توست

که لبریز از زیباییهایم میکند

امروز چشم هایت را عاشقانه به تماشا می آیم

ای آغوشت امن ترین پناه ِ خستگی ِ من

باور کن

هنوز با اشاره ی چشمهای توست

که درون سینه ام توفان رخصت می یابد

تا دریای خاموش ِ درونم را به خروش درآورد.

همیشه با تو بوده ام ،

همیشه و در همه جا با تو نفس کشیده ام ،

با چشمان تو دیده ام

مرا از تو گریزی نیست ،

چنانکه جسم را از روح و زمین را از اسمان و درخت را از افتاب

تنها چراغ روشن شبهای من تویی

وفتی دلم گرفت از انبوه ابرها , احساس آفتابی دنیای من تویی

تو دلیل من برای حیات بودی و هستی

و چنان با این دلیل زیسته ام که باور کرده ام علت بودن من تو هستی

پاسخ من به اغاز و پایان زندگی این است :

 همیشه با تو

میخوام از تو بنویسم اما اسمت که میاد دستم میلرزه

اینجا من اسیر خیال توام..

وقتی ازم دوری از زندگی سیرم

بیقرارم واسه چشمات

اون نگاهی که به یک دنیا می ارزه

به چشمای تو سوگندکه عشقت واسه من رنگ جنونه

به چشمای تو سوگند که عشقت مثل اتیشه توی قلبم مثل خونه

واسه من تو امتداد عشق جاودانه هستی

واسه من طلوع عشقی

تو همون تبسمی که روی لبهام خونه داره

نگاه کن دلم را عاشقانه هدیه کردم
 
من از بی تو بودن در محیط درد ناپدیدم
 
و با تو به توان بودن می رسم در منظومه ای بنام عشق

به دست آر قطر دلبستگی ام را

تو دریا باش تا من در تو جاری گردم

تکیه کن به شونم
 
یه دریچه مهربونی هدیه کن به خلوت من

همانگونه که من تو را باور کردم من از تو ترانه محبت شنیدم

تصویر عشق را از نگاهت خواندم

آنگاه که تنها می شوم یاس سبز خیالت بر جانم می پیچد
 
روحم را طراوت می دهد

وقتی گهواره ذهنم از توو حرفهایت پر می شود

وفای عشق تو را به یاد می آورم

دلم که از دوریت سخت بی تاب و بی قرار است آرام می گیرد

مهربانم عاشقانه دوستت دارم .

تو را من دوست میدارم

نه قدر آب دریاها که گر روزی خشک گردند شوند بیچاره ماهیها

تو را من دوست میدارم

نه قدر غنچه و گلها که گر روزی خشک گردند برآرند آهی از دلها
 
تو را من دوست میدارم

به قدر کهکشان و ماه انجم ها که جاویدان بماند عشق من تا بودن آنها

تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه کسانی که ندیده ام دوست می دارم

تو را برای لبخند تلخ لحظه ها یرواز شیرین خا طره ها دوست می دارم

تورا به اندازه ی همه ی کسانی که نخواهم دید دوست می دارم

در تو ,تا دور دستهای زندگی سفر خواهم کرد

و بامدادان ,از جشن هزاره های آتش باز خواهم گشت.

اینک حس غریبی در اعماق وجودم شعله می کشد.

وقتی سخن می گویی : از ترانه ی پرسش پر می شوم.

و آنگاه که از خواب ستاره های خاموش باز می گردی

هزار شعله زرین از چشم آفتاب به سویت می آید!

عزیزم!

به تماشایت باز هم می نشینم

و رازهای ناگزیر را در کلام تو می جویم.

مگر گاهواره دنیا فرو ریزد تا من تو را از یاد ببرم.

حس نگاهی غرور لبخندی و یا ماتم اشکی

در شکوه گیسوی توست

که با آنها من همیشه نام زندگی را به خاطر می آورم

مهربونم!

آرزوهایم را در کوچه های بی صدای تاریخ می ریزم

و نشانی عبورت را تنها از ستاره های آسمانم می خواهم.

چرا که بی تو ناتمامم

و با تو از همیشه تا همیشه پر از واژه های عشقم

تو به من نزدیکی

چو تپش های دلم در شعف دیدن تو

مثل احساس زلال گل سرخ ، میان من وتو

تو به من نزدیکی

مثل آن زمزمه ی صبح سپید

مثل آن هلهله ی عشق و امید

تو به من نزدیکی

با تو من رنگ سحرهای بهاری هستم

با تو من غرق امید ،

با تو پژواک رهایی هستم.

تو به من نزدیکی

با تو فردای دل من آبی ست

با تو من آرامم

با تو شبهای دلم مهتابی ست.

تو به من نزدیکی...

آنقدر نزدیکی ،که صدای نفس پاک ترا می شنوم

شور غاشق شدنت را،در دلت میبینم.

تو به من نزدیکی

نه ، تو تپش های دل من هستی

تو خود قلب منی

تو نفس های حیاتم هستی.

 تو آفتاب منی ،
 قلبم منزلگه عـــشـــق توست
 پناه غربت من دامن محبت توست
 ای قلب تو بر مثال دریا در وسعت مهربانی؛
 زیباترین لحظه زندگی من زمانی بود که
 تصمیم گرفتم نفسم را با تو تقسیم کنم
 نفسم به تو بند است
 قلب من در نفسهای توست که میتپد
 تو در دلم همیشه خواهى بود  
 همیشه و همیشه خواهى بود
 نهال عشق و آرزوها را تو آب و برگ و ریشه خواهى بود
 ای که در پهنه قلبم جاری
 چشمانت را به نگاه عاشقم بسپار
 دستانت را به دستان گرم از حرارت عشقم بگذار
 و لب بگشای
 بگو از آنچه ناگفته داری

  من در این لحظه‌ی بی کسی  
 و در آغوش غم هستی ‌سوز
 به تو می‌اندیشم
 من بدنبال حقیقتی هستم
 حقیقت بودنت که اکنون نیست
 تو را در فضای ذهنم  
 در گوشه های باغ سبز خیال جستجو می کنم
 گمگشته عمرم تویی
 که با عطر نسترن ها و زیبایی نسرین ها آمیخته ای
 خودت خوب می‌دانی‌
 می‌خواهم که باشی‌
 حتی برای چند لحظه در آغوشم
 اگر بیایی مرا به آغوش خواهی کشید
 مرا غرق بوسه خواهی کرد....
 بيا که دلــم بی تو ...
 رز غمگینیست که از هراس بی ریشگی  
 گلبرگ گلبرگ از کناره ها به درون می خشکد

 دنبال بهانه ای بودم که باز بیایم و برایت بنویسم
 همه احساسی را که به تو دارم ...  
 بهانه ای جز دوست داشتت نیافتم  
 و این همان است که مرا برای ادامه زندگی امیدوار می کند
 عزیزترینم
 می خواهم تو را فرا بخوانم
 تورا در آغوش خویش  
 تو را در خواب خویش  
 تو را در چشمان خویش  
 دلم آسمان می خواهد و آبی عشق تو ،
 دلم پرواز می خواهد و آرامش نگاه تو ،
 دلم بال بال زدن می خواهد
 و گم شدن در فراخنای محبت تو ،
 دلم تو را می خواهد ...
 کنارم باش تا فردا و فرداها  
 که عاشقانه دوستت دارم

 در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع
 تورا میخواهم ای رویای شیرین  
 که با تو لحظه هایم غرق نور است
 بیا بگذار سر به سینه من تا بگویمت:
 اندوه چیست؟  
 عشق كدام است؟  
 غم كجاست؟
 بگذار سر به سینه من
 تا كه بشنوی آهنگ اشتیاق دلی دردمند را
 عشق من به تو مانند رود كوهستانی است پیوسته و پایدار
عشق من به تو شبیه تابش ابدی خورشید است  
 یا مانند دریا كه هرگز نمی آساید امواج قوی و نجیبش  
 كه از آغوش بازش پیوسته می گذرد
 عشق من به تو مانند درختی است كه در قلب ریشه كرده است  
 عشقی بی قید و شرط حقیقی و ابدی و خاموش نشدنی ...  
 تو را عاشقانه دوست دارم

 در چشمانت چه بود که مرا به سوی تو کشاند؟
 در گرمی دست هایت چه بود

 که دستهایم آنهار ا باز می طلبند؟  
 در آیینه چشمهایم بنگر چه می بینی؟
 آیا می بینی که تو را می بیند؟
 صدای طپش قلبم را می شنوی
 که فریاد می زند دوستت دارم
 دستانم را زنجیر بستم   
 تا قفل آن را تو باز کنی...  
 می خواهم بدانی فقط برای تو می نویسم  
 چون دوستت دارم  
 بمان با من...

 وقتی با توام
 دوست دارم زمان متوقف بشه
 و هیچوقت لحظه خداحافظی نرسه .
 براستی چقدر قشنگه با تو بودن ...
 واقعا که درگیر چشماتم
 این چشمهای زیبایت مرا شیفته ی با تو بودن کرد.
 یک لحظه به آنها خیره شدم
 و یک عمر اسیر قلبت شدم.  
 چشمهای زیبایت را دوست دارم ،
 هر چه به آن خیره میشوم عاشقتر میشوم  
 ای قرار بیقرارم بی تاب ترم کن.  
 در شبا هنگام چشمانت که هر نگاهت
 قراری است بر قرار بیقرار چشمانم
 ای همه هستی من از دنیا و سرنوشت ،  
 قد تموم هستی و سرنوشت های آدمای دنیا
 دوست دارم

 این ثانیه ها سراسر دل تنگیست  
 سراسر بی تابی و التهاب  
 اکنون کجایی ای تک ستاره زندگی من؟  
 آیا در این سکوت شب بیداری؟  
 ای محبوب من ؟  
 لمس بودنت سایه آرامش است  
 کاش این آرامش همیشگی باشد  
 در وجودم جاری باش  
 که نبودنت را هیچ چیز
 و هیچکس ...  
 پر نخواهد کرد
 کاش این ثانیه ها در چشم به هم زدنی بگذرد
 و من نفس هایم را به نگاهت بسپارم.
 من که عاشق آن دیده چشمان تو هستم

تمام تردید های من

در دوستت دارم های تو بی معنا شدند

هرگز تصور نمی کردم

که روزی این چنین به دام عشق گرفتار شوم

و همچون کبوتری دل بریده از دنیا

در بند چشمانت اسیر شوم

هر روز که می گذرد

قلب کوچکم بیش از دیروز تو را می خواهد

آری...

اکنون دیگر بدون عشق تو خواهم مرد

من بیمارعشق توام

و تنها طبیب من

،با تو بودن قصه شیرینی است !

به وسعت تلخی تنهایی من

و داشتن توچون شمعی است تا پروانه شدن من ...

و من در آغوش دریای بی کسی به انتظار ،ساحل نگاهت می نشینم

تا وقتی شبنم زلال احساست،

غم را از وجودم !...بشوید

تقدیم به شمعی که پروانه اش منم

تقدیم به طلوعی که آفتابش منم

و تقدیم به دوستی که دوستدارش منم

باران .....را دوست دارم چون بوی تو رو دارد .

گل .... را دوست دارم چون لطافت تو رو دارد

دریا .... را دوست دارم چون وسعت نگاه چشمان تو رو دارد

ماه .... را دوست دارم چون زیبایی تو رو دارد .

خورشید .... را دوست دارم چون ذره ای از گرمای عشق تو رو دارد

شب .... را دوست دارم چون لحظه یکی شدن دلهاست.

سکوت .... را دوست دارم چون در این لحظه ها فقط به تو می اندیشم

تنهایی... را دوست دارم چون میخواهم با خیالت در آسمان رویا سیر کنم .

زندگی و خوشبختی .... را دوست دارم چون تو تنها بهانه اش هستی .

قلبم .... را رو دوست دارم چون امانتی توست .

انتظار .... رو دوست دارم چون میدانم انتظار معنی وسیعی در جریان عشق است .

چشمه .... را دوست دارم چون به زلالی چشمان توست .

نگاهت و چشمت ..... را دوست دارم چون مرا در خود غرق می کند .

خدا .... را دوست دارم چون تو رو با من آشنا کرد .

ایمان .... رو دوست دارم چون لازمه عشق است .

و در آخر :

تو ... رو دوست دارم

تا آخرین نفس

نمی­خواستم این عشق را فاش کنم

نمی­خواستم ناگاه به خود آمدم،

دیدم همه‌ی کلمات

راز مرا می­دانند ...

این است که هر چه می­نویسم عاشقانه­ای برای تو می­شود

چـه خـوب بـود اگـر بیـن مـن و تـو

نـه رودی بـود

و نـه سایـه هیـچ نا امیـدی

و نـه هیـچ آفـتاب تـند سوزانی

بیـن مـا فـقط راهی بـود همـوار و صـاف و روشن

 
که قـلبهای ما را بـهم می پیـوست

که تـن های ما را بـهم می پیـوست

آه مهربانم :

 
دست من کوتاه از دیدار توست

قلب من اما همیشه یاد توست

دیوانه ای بودم ...

دیوانه ی عطر نفس هایت ،

 حرف چشم هایت ،

مست نوازش هایت....

از افكار تو دگرگون بودم ،

 دلتنگ ؛نبودن هایت نیز بودم....

ساده ی ساده بودم ، در تناقضی طولانی با تو بودم....

در انتظار دیدنت با ثانیه ها درگیر بودم؛سال ها دنبال كسی شبیه تو بودم؛

دلگرمی هایت را با جان خریدار بودم....

خستگی هایت را با عشق پرستار بودم؛

عاشق و دیوانه ی مهربانی هایت بودم؛

زمزمه ی آرام "دوستت دارم" هایت را شنیده بودم...

لحظه های بودنت كنارم را پرستیده بودم؛

شادی بودن كنارت را زمامدار بودم...

در آغوش تو ... می دانی كه بی بهانه بودم

نمی دانم خیالت را درست نقاشی كرده بودم !یا دوباره خودم و قلم را فریب داده بودم

و نخواستنت را افسوس نفهمیده بودم ...حال كه فهمیدم ، دور شدم و كمی ازت رنجیدم

شب و روز گریستم ، و سكوتت را نبخشیدم

گفتم برایت كمی دست خط بجا بگذارم حتی اگر من نباشم و دیگر دلنوشته ای ننگارم

اینها هستند اینجا ، اثر انگشتان به قول تو زیبایم

یادگاری چشمان غمگین و خسته ، و این دل تنهایم؛تا رها شدن از جسمم ،

 برایت قلم را می فشارم تا خیال نكنی از عشق پاكت ناگه بــُریدم؛

گرچه تشابهی بین انگیزه ی عشقمان ندیدم تا فهمیدم ،

رهایی ات را به جان خریدم؛دیوانگی هایم پیشكش ، داغ های قلبم می گدازد 

 تا نفهمد یخی این تن سردم

فقط تو می دانی ، كه من چقدر دیوانه ام

اگر جز این بود ، خیلی زود خود را از یادت می رهانیده ام

یا اكنون دل غریبه ای را سخت به یغما برده بوده ام

اما  من كه شبیه تو هیچ گاه نبوده ام

تا ورود هر عشقی به دلم را ارج دهم؛

اما فكر نكن عشق پاكت را به فراموشی سپرده ام

عزیز نامهربانم 

 خیالت اینجاست

دلم را هنوز برای هیچ كس نلرزانیده ام ... !

تقدیم به تو ای دلنشین تر از آواز باران

ای همه آرامشم از تو 

ای تو در چشمان من یک پنچره

ای پراز شوق رهائی رفته تا اوج ستاره ها

زندگی ام را در چشمان تو و در قلب پرمهر تو این چنین خواهم نوشت

چشمهای تو میزبان آفتاب صبح سبز باغ دلم است و

واژه های تو کلید قفل قلب تنهای من است

برای ناز چشمانت چه بی صبرانه میمانم

گرچه دلم نتگ است

و تو هستی در وجود من و من تو را هرگز فراموش نخواهم کرد

و همیشه به یاد تو در این غربت به انتظار میمانم ...

 تمام غربت لحظه هایم را،

 قربانی یک ثانیه با تو بودن میکنم

 شاید باور کنی چقدر دلتنگم ....